Gradonačelnik Sarajeva Mustafa Softić sa zastavom genocidne Nezavisne Države Hrvatske 1943. godine…

Nakon sloma fašizma i nacizma, za učešće u okupacionom aparatu pod kojim su Sarajevo i okolina etnički očišćeni od Srba i Jevreja, nova komunistička vlast osudila ga je na – „čak“ sedam i po mjeseci zatvora u Zenici.

Formalno, Softiću se stavljalo na teret da je od 1941. do 1945. godine, kao stub civilne vlasti NDH:

Služio okupatorskom aparatu – Dobrovoljno i svjesno prihvatio upravljačku funkciju u fašističkom sistemu, ojačavajući političku i administrativnu polugu njemačkih okupatora i ustaških krvnika;

Omogućio logistiku terora – Gradskom administracijom i resursima obezbijedio infrastrukturu za hapšenja, deportacije i sistematski genocid nad srpskim, jevrejskim i romskim narodom;

Širio fašističku propagandu – Javnim isticanjem ustaških simbola i učešćem u manifestacijama NDH davao legitimitet zločinačkom režimu.

Pod aparatom vlasti kojem je Softić davao civilni legitimitet, jevrejska zajednica u Sarajevu doživjela je potpuno uništenje – od oko 12 000 sarajevskih Jevreja ubijeno je preko 9000 odn. 80%, čime je ova zajednica praktično zbrisana sa lica zemlje. U istom periodu, kroz masovna hapšenja, strijeljanja na Vracama i deportacije u Jasenovac i Jadovno, ubijeno je na desetine hiljada srpskih civila iz samog grada i okolnih sela.

Poređenja radi, ista ta komunistička vlast je bez suđenja, presuda i dokaza likvidirala desetine hiljada Srba širom Srbije i srpskih zemalja. Međutim, kada je trebalo suditi muslimanskom gradonačelniku Sarajeva – grada iz kojeg su čitave porodice srpskog i jevrejskog naroda otpremane direktno u jame i klanice – kazna se svela na nekoliko mjeseci simboličnog pritvora.

Softić je već 1946. godine mirno zaživio u Kiseljaku pored Sarajeva, gdje je neprikosnoveno i bez ikakvog uznemiravanja doživio duboku starost, preminuvši prirodnom smrću 1990. godine u 92. godini života.

Ovaj primjer ostaje trajni svjedok posljeratnog komunističkog inženjeringa i selektivne pravde koja je decenijama maskirala zločine zarad lažnog mira i nekakvog bratstva i jedinstva.

Kada se u savremenom narativu masovno forsira mit o takozvanom „antifašističkom Sarajevu“, dovoljno je pogledati zvanične istorijske činjenice i dokumentacije iz 1941. godine. Odmah po uspostavljanju genocidne NDH, gradska uprava u Sarajevu ekspresno je sprovela sistematsko zatiranje svih srpskih tragova, preimenujući ulice nazvane po srpskim velikanima, vladarima i oslobodiocima.

Umjesto Vojvode Stepe, Kralja Aleksandra, Kralja Petra i Njegoša, Sarajevo je među prvima u Evropi svojim ulicama i šetalištima dalo imena Adolfa Hitlera, Ante Pavelića, Benita Musolinija i Slavka Kvaternika. To nije bio incident, već jasna najava i politički okvir za genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima koji je uslijedio od 1941. do 1945. godine.

Istorijska istina, koju je kasnija komunistička vlast decenijama sistematski prikrivala zarad lažnog „bratstva i jedinstva“, jasno govori o ratnom opredjeljenju:

Zastrašujuća većina muslimanskog stanovništva u BiH tokom Drugog svjetskog rata aktivirala se u okviru ustaških jedinica, trupa Jure Francetića (tzv. Crne legije), domobrana i zloglasne fašističke 13. SS „Handžar“ divizije.

U antifašističkom pokretu i partizanskim jedinicama sve do samog kraja rata, muslimansko učešće svodilo se na nivo statističke greške, dok su apsolutnu noseću snagu i žrtvu borbe protiv fašizma u Bosni činili upravo Srbi.

Smišljeno zaboravljanje: Komunistički režim (KPJ) poslije 1945. godine svjesno je maskirao ove činjenice, izjednačavajući dželate i žrtve i peglajući istorijsku odgovornost onih koji su s oduševljenjem dočekali fašističke okupatore i masovno učestvovali u njihovim formacijama.

Sarajevo iz 1941. godine je kroz nazive svojih ulica i masovno učešće u okupatorskom aparatu jasno pokazalo kom je idealu služilo. Sakrivanje tih činjenica i naknadno pripisivanje antifašističkog epiteta gradskom jezgru toga doba predstavlja grubo falsifikovanje istorije i uvredu za srpske, jevrejske i romske žrtve.

Autor: Stojan Janković

Izvor: Uskok

Hvala na poverenju! Molimo vas podelite, širite istinu!