Upokojio se veliki čovek koji je rasvetlio zločine Mađara nad Srbima
Dana 20. marta u SAD je preminuo autor Aleksandar Veljić. Posle dva dana uzalud sam na svim mogućim pretraživačima na internetu pokušavao da nađem vest o njegovoj smrti, ali nije je bilo. Onda sam isto tako uporno pokušao da nađem njegovu biografiju, i nje nigde na ogromnom internetu nema! Onda se posle dva dana za divno čudo na Vikipediji pokojnikova biografija pojavila, hvala onome koji je za to zaslužan.
Pokojni Aleksandar Veljić je rođen je u Beogradu. Na Koledžu „Ambasador“ u Big Sendiju, u američkoj saveznoj državi Teksas, diplomirao je engleski jezik i književnost 1995. godine.
Bio je osnivač i predsednik Društva za očuvanje sećanja na Holokaust (engl.The Holocaust Memorial Society) i neprofitne biblioteke „Nada Izraela“ (engl.The Hope of Israel), koja sadrži kolekciju knjiga o biblijskim učenjima, te o deset „izgubljenih“ plemena Izraela i Holokaustu. Svoj istraživačko-stvaralački rad i najveći broj dela Veljić je posvetio identifikovanju žrtava Racije u južnoj bačkoj 1942. godine.
Preminuo je nakon kraće bolesti u 54. godini života, u gradu Gejnsvil, u saveznoj državi Džordžiji, prilikom posete Americi.
Izdao je sledeće knjige: Racija – zaboravljen genocid (Metaphysica, Beograd, 2007), Mikloš Horti– nekažnjeni zločinac (Metaphysica, Beograd, 2009), Istina o Novosadskoj raciji (Eden,Sremska Kamenica, 2010), Zločin u Đurđevu: januarska racija 1942 (Eden, Sremska Kamenica, 2011) Slučaj Kepiro (Eden, Novi Sad, 2011) Genocide Revealed: New Light on the Massacre of Serbs and Jews Under Hungarian Occupation (Something or Other Publishing, Medison, Viskonsin, SAD, 2012), Verodostojnost biblijskog kanona (izdanje autora, Novi Sad, 2013), Misija Hristovih apostola (izdanje autora, Novi Sad, 2013) Genocide Revealed: New Light on the Massacre of Serbs and Jews Under Hungarian Occupation – drugo izdanje (Something or Other Publishing, Medison, Viskonsin, SAD, 2024).
Kako to da u zemlji Srbiji imamo na naslovnoj strani novina vest da se upokojio bosanski pisac srbomrzac, a uz hvalospevni tekst, da su nam na groblju zaslužnih građana i Romi muzičari, a da vest o autoru čija su knjige nabrojane nije pomenuta. Greh prema aktuelnoj vlasti pokojnog nam brata u hristu Aleksandra Veljića nije bio samo što je napisao knjige već što je organizovao predavanja, davao intervjue …, a sve sa misijom da se ne zaborave zločini, pre svega mađarskih fašista u drugom svetskom ratu, a koji se nama iz znaninih i neznanih razloga kriju.
Upokojio se nažalost baš u vremenima kada aktuelna mađarska vlast čak i u državnom parlamentu vredno radi na rehebilitaciji mađarskih krvnika, čak idu i do toga da im kao „žrtvama komunizma“ podignu spomenik baš u onom kraju, južnoj Bačkoj, gde su iz srpskih kuća u hiljadama (autor pominje cifru od 100.000 ubijenih u Vojvodini) odvodili na streljanja ili ih žive bacali pod led na zaleđenom Dunavu.
Stalno je isticao da „Novosadska racija“ nije nikakva „racija“ nego po svim mogućim prihvaćenim kriterijuma gnusni genocid protiv nevinih ljudi samo zato što su druge Vere i druge nacionalnosti.
Nek Bog tihom borcu za nezaborav nevino pobijenih da rajsko naselje i večiti pomen među živima, a zahvaljujući njegovoj zaostavštini ostaće zauvek zapamćen ma koliko se srpski dušmani i prodane duše trudili da ostane u zaboravu.
„Imao se rašta i roditi!“:
Autor: Predrag Vučinić
