Zločin Grka nad Srbima
OPASKA… OVO NE SMEMO DA ZABORAVIMO IZ RAZLOGA DA NAM SE SLIČNO NE PONOVI… GRCI ,,FANARIOTI“.
Pre više od godinu dana Grčka je glasala da *Kosovo uđe u Savet Evrope… to ne čudi mnogo… bar onog ko poznaje istorijske prilike.
Davno sam pisao o toj mračnoj temi… ZLOČIN GRKA NAD SRBIMA.
O tome moramo bar da znamo i da pokušamo ovu temu da vratimo u srpske udžbenike.
Ima tu nekoliko pitanja, koja su u arhivi, u prašini… Zašto se ne pozabavimo skidanjem te prašine i pitanjem strašnog zločina koji su počinili Grci nad našim stanovništvom tokom građanskog rata na prostoru Egejske Makedonije, zašto se o tome ćuti?
U Egejskoj Makedoniji pre 1878.godine (Berlinski kongres) gotovo da nije bilo Grka.
Prema popisu iz 1912. godine, Grci su bili manjina u čitavoj Egejskoj Makedoniji, pa čak i u samom Solunu.
A ko su bili većinski narod? – Srbi!
U Egejskoj Makedoniji Grci posle razmene stanovništva sa turcima postaju većina tek na popisu iz 1920. godine, nakon niza progona i ubistava nad tamošnjim Srbima.
Zaboravljeni su i grčki zločini nad srpskim življem tokom građanskog rata od 1946. do 1949. godine, i tu je možda ključ, te istorijske činjenice treba vratiti u udžbenike, u javnost, u istraživanja, u naučna dokazivanja.
Možda je baš ovo bila završna faza etničkog čišćenja Srba u Egejskoj Makedoniji, koji su pre toga vekovima živeli na tom prostoru.
Razmenom stanovništva iz Azije… (Turci-Grci fanarioti) Grci su počeli masovno da se naseljavaju na tom prostoru današnje Grčke… i počeli su da ugnjetavaju, ubijaju i proteruju starosedeoce Srbe.
Razmena stanovništva između Grčke i Turske utvrđena je potpisivanjem konvencije o razmeni stanovništva, potpisane u Lozani januara 1923. od strane vlada Grčke i Turske. Razmena je uključivala skoro 2 miliona stanovnika (oko 1,2 miliona Grka iz Male Azije, Istočne Trakije,Trabzona, Kavkaza i Pontijskih planina, uz oko 400.000 muslimana iz Grčke.
Na kraju 1922. većina Grka je pobegla iz Male Azije, zbog zločina nad Grcima u periodu 1914—1922 i poraza Grčke u Grčko-turskom ratu (1919—1923). U toku 1922, oko 900.000 Grka je stiglo u Grčku.
Fanarioti su pripadnici grčke elite u Carigradu.
Naziv su dobili po Fanaru (deo Istanbula), koji se nalazi u evropskom (starom) delu Carigrada.
U istom delu grada nalazi se i sedište Carigradske patrijaršije (Vaseljenska patrijaršija), sa sabornom crkvom Svetog Đorđa.
Tokom razdoblja osmanske vlasti, Fanar je postao stecište grčke trgovačke i crkvene elite, okupljene oko Carigradske patrijaršije. Bogate fanarotske porodice su vršile veliki uticaj na carigradsku patrijaršijsku upravu, a mnogi patrijarsi i mitropoliti su birani upravo iz njihovih redova.
Deo grka fanariota (grčka buržoazija) Turska je ostavila na miru, i zadužila da vodi turske trgovačke poslove, pošto se u to vreme sami Turci nisu trgovinom bavili. Fanar je bio zaštićen, i nijedan janičar nije mogao bez dozvole samog sultana, odnosno vezira, da stupi na tlo Fanara.
Ta autonomija je plaćana velikim porezom plaćenim turskoj porti.
Carigradska patrijaršija od pada Carigrada pod Turke 1453. god, nema dozvolu da istupa kao zastupnik i branitelj pravoslavlja. Carigradskog patrijarha od tada postavlja turski sultan.
Tek od vremena Kemala Ataturka, patrijarh može biti postavljen samo uz odobrenje turske vlade.
Za nas Srbe zanimljivo je i to da je fanariotski patrijarh Samuil Carigradski (1763-1768), glavni vinovnik ukidanja Srpske patrijaršije (1766 ) i Ohridske arhiepiskopije (1767).
Pre toga zbog pobuna Srba za oslobođenjem od osmanskih okupatora, turci su izgubili svako poverenje u srpsko sveštenstvo. Takvo stanje iskoristili su grci fanarioti.
Kada se posle seobe i pobune patrijarh Arsenije IV Šakabenta iselio u Austriju, Grci fanarioti iz Carigrada uticali su na tursku Portu.
Nakon ukidanja patrijaršije, svi Srbi episkoli su uklonjeni. Za episkope su u Srbiju dovedeni Grci fanarioti, koji uglavnom nisu imali mnogo razumevanja za Srbe.
Ovakvo stanje trajalo je u Srpskoj crkvi sve do 1920. godine.
Da se vratimo na suštinu… Grci -fanarioti su nas Srbe proterali, to je surova činjenica, deo poubijali, deo makedonizirali… Sličan problem smo mi imali i u Hrvatskoj, gde su Srbi donedavno bili većina… sada se to isto dešava u Crnoj Gori… pitam se dokle više?
Izgleda da su Srbi su Srbima najveća opasnost.
I tako Grci, dođoše na Srpsku teritoriju (deo egejske makedonije), izvršiše zločin širokih razmera nad Srbima i vrlo brzo postadoše Srpska „braća“.
To je svakako bila surova Grčka politika (vlast je jedno a narod drugo), ali uvek smo imali i deo bratskog grčkog naroda koji nas je uvek gledao kao braću i mi njih. Tako je i danas… i tako treba i da bude na dalje, ali činjenice moramo da znamo… iako su jako bolne.
*Zanimljiv je i istorijat popisa stanovništva:
*1904. (turski popis):
Srbi pravoslavni – 896.494 (oko 85%)
*1912. (grčki popis):
Srbi/Makedonski Sloveni (pravoslavni) – 326.426,
Srbi/Makedonski Sloveni (muslimani) – 41.000
Turci – 295.000
Grci – 234.000
Jevreji – 60.000
Vlasi – 50.000
Cigani – 30.000
Albanci – 9.000
*1913. (grčki popis):
Makedonski Sloveni (pravoslavni) – 370.371
Turci – 274.052
Grci – 236.755
Jevreji – 68.206
Vlasi – 44.414
Cigani – 25.302
Albanci – 15.108
ostali – 8.019
*1920. (grčki popis):
Srbi/Makedonski Sloveni (pravoslavni) – 500.000
*1949. (grčki popis):
Srbi/Makedonski Sloveni (pravoslavni) – 195.395
*Danas (grčki popis):
Srbi/Makedonski Sloveni – 0
Grci koji govore slovenskim jezicima – 10.000
I na kraju bih dodao, da se zna… da je Vaseljenski patrijarh Vartolomej priznao Ukrajinsku pravoslavnu crkvu, a Ruska crkva zbog toga prekinula sve odnose s prvim među jednakima pravoslavnim patrijarhom.
A priznao (Tomos…) je i Makedonsku prsvoslavni crkvu… koja je bila pod upravom Srpske patrijaršije.
Zato, mi Srbi i o ovome moramo da znamo, isto onako kao što znamo i o pomoći Grka za vreme Velikog rata kada smo nastanili Krf… za to im Veliko hvala. I za to znamo svi… ali za ovo gore ne znamo.
Uvek je problem kod Srba kada se sklanja prašina sa činjenica i istine… da ne bi uvredili tadašnje ,,dželate“… pa to pokušavamo da umanjimo, sakrijemo, osporimo ili nađemo krivca u nama… ili da još nije vreme za istinu.
KOJOM BRZINOM SVE OLAKO ZABORAVLJAMO… RETKO KOJI NAROD JE ZANEMARIO SVOJU ISTORIJU KAO MI SRBI.
O svom stradalaštvu kroz istoriju… sramota je da mi potomci ne znamo ništa.
Poštuj, pamti, praštaj, ali nikada ne zaboravljaj- zaborav je duga i konačna smrt!
Autor: Đorđe Bojanić
Izvor: Srpska istorija
