Istorija

Crna Gora – srpski zbjeg!

Zavojevanje Turaka na naše zemlje u drugoj polovini 14. i u 15. vijeku, dovelo je srpski narod do ivice zatiranja. U strašnoj pometnji usljed najzede Turaka, narod srpski koji je istrajavao u svojoj pravoslavnoj svetosavskoj vjeri, dao se u egzodus na sve strane. Na jednoj od tih strana grupe stočara, slobodnih seljaka i sitnog plemstva, bježale su iz pokorenih krajeva Raške, Kosova i Bosne u nešto bezbjedniju Zetu ili već Crnu Goru, Brda i gornju Hercegovinu.

Prema rezultatima Cvijićeve etnografske i antropogeografske škole, preko 95 odsto stanovništva plemenske oblasti Crne Gore, Brda i gornje Hercegovine jesu doseljenici odnosno njihovi potomci poslije 1450. godine. Novija arhivska istraživanja uveliko su potvrdila narodno pamćenje odnosno rezultate Cvijićeve škole, o Crnoj Gori kao izrazitom srpskom zbjegu. Naravno, to je na svoj način rečeno i potvrđeno i onom veličanstvenom istorijskom vizijom Njegoša.

Što se tiče srpskog stanovništva srednjovjekovne Zete, ono je u tom zatornom vremenu gotovo sasvim nestalo. Zetsko plemstvo dijelom slijedilo je primjer Ivanova sina Staniše, odnosno Skender-bega, islamizovalo se, dijelom pokatoličilo, a neki, kao i mnoštvo običnog puka, odbjeglo preko mora od Apulije do Venecije. Ni sjemena takoreći nije ostalo da bi iko u Crnoj Gori svoje porijeklo mogao izvoditi od Crnojevića ili njihova plemstva.

U srpskom zbjegu Crne Gore, Brda i istočne Hercegovine, kao u drevnim mitovima, mnoga plemena i bratstva izvode svoje porijeklo od Nemanjića. U Ozrinićima je ukorijenjeno uvjerenje da su direktni potomci Nemanjića, Cuci da su potomci Pavla Orlovića, Moračani da su od Mrnjavčevića itd.

Pamćenjem je ovaj srpski narod utvrdio svoju istorijsku vertikalu u vidu epskog predanja o svojoj nekada slobodnoj i srednjovjekovnoj državi Nemanjića, o palome carstvu na Kosovu, obilićevskoj misli o osveti Kosova itd.

Osmanovići su, dakle, iz temelja srušili državu ili države Srba i njihov feudalni poredak. Ostala je samo Srpska pravoslavna crkva da duhovno ali i politički vodi svoj narod, da čuva i snaži predanje o Nemanjićima, Kosovu itd., da se narod održi u svome samorodstvu, te da kroz onu borbu „što biti ne može“, vođen srpskom nacionalnom idejom, najzad izvojuje slobodu i nacionalnu državu.

Autor: Novak Ražnatović (1925-2004) – je rođen 11. januar 1925, u Rijeci Crnojevića. Studirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu na kome je i diplomirao 1951. godine. Doktorirao je na ovom fakultetu sa disertacijom „Crna Gora i Berlinski kongres“. Predavao je u Kotorskoj gimnaziji, a zatim radio u Državnom arhivu na Cetinju (1953-1954). Bio je gimnazijski profesor u Sjenici, Bijelom Polju i Cetinju od 1954. do 1958. godine. Od 1959. radio je u Istorijskom institutu Crne Gore.

Izvor: http://www.sedmica.me/56h4/

Hvala na poverenju! Molimo vas podelite, širite istinu!